Grupa Beskidzka
Grupa Beskidzka GOPR z siedzibą w Szczyrku jest największą z siedmiu Grup Regionalnych Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Pierwsze zebranie organizacyjne Beskidzkiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego PTTK (dziś funkcjonującego pod nazwą Grupy Beskidzkiej GOPR) odbyło się 25 listopada 1952 roku. Natomiast pierwszy kurs ratownictwa górskiego został zorganizowany w dniach 20-24 listopada 1952 roku w Szczyrku, w Domu Wycieczkowym PTTK „Goplana”. Kurs ten ukończyły 32 osoby, rekrutujące się głównie spośród turystów, narciarzy, taterników, gospodarzy i pracowników schronisk, tym samym dając początek zorganizowanemu ratownictwu górskiemu w zachodniej części Beskidów.
Grupa Beskidzka GOPR działa na obszarze ponad 3000 km2, na którym znajduje się Beskid Śląski, Beskid Żywiecki, Beskid Mały oraz Beskid Makowski. Na tym terenie jest ponad 1700 kilometrów szlaków turystycznych. Pod względem administracyjnym Grupa Beskidzka GOPR leży na obszarze województwa śląskiego – w powiatach: cieszyńskim, bielskim i żywieckim, oraz na terenie województwa małopolskiego – w powiatach: wadowickim, suskim i nowotarskim. Organizacyjnie Grupa Beskidzka dzieli się na sześć sekcji operacyjnych: Babia Góra, Bielsko-Biała, Cieszyn, Szczyrk, Wadowice i Żywiec.
Służba Górska to podstawa działalności Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Oprócz kadry zawodowej opiera się głównie na pracy ratowników ochotników, którzy poświęcają swój wolny czas, aby nieść pomoc ludziom w górach – bez względu na porę dnia i pogodę, co uroczyście ślubują, składając przyrzeczenie ratownicze. W Grupie Beskidzkiej GOPR jest 358 ratowników (stan na dzień 20 lutego 2024 r.): 23 zawodowych oraz 293 ratowników ochotników i 42 kandydatów, wykonujących swoje obowiązki społecznie. Wszyscy spełniają wymogi Służby Górskiej zgodnie z wewnętrznym regulaminem.
Stacje ratunkowe
na terenie działania Grupy Beskidzkiej, w których ratownicy pełnią dyżury:
- Centralna Stacja Ratunkowa w Szczyrku – dyżur całoroczny, całodobowy;
- Stacja Ratunkowa Hala Miziowa – dyżur całoroczny;
- Stacja Ratunkowa Markowe Szczawiny – dyżur całoroczny;
- Stacja Ratunkowa Klimczok – dyżur weekendowy, całoroczny;
- Stacja Ratunkowa Leskowiec – dyżur weekendowy, całoroczny;
- Stacja Ratunkowa Wisła – dyżur weekendowy, sezonowy;
- Stacja Ratunkowa Żar – dyżur weekendowy, sezonowy;
- Stacja Ratunkowa Hala Skrzyczeńska – dyżur weekendowy, sezonowy.
W sezonie zimowym Grupa Beskidzka GOPR świadczy komercyjne usługi ratownicze w ponad 20 zorganizowanych ośrodkach narciarskich, znajdujących się na terenie działania Grupy. W tym celu zatrudnia niezbędną liczbę ratowników sezonowych, którzy wykonują swoje obowiązki, zabezpieczając tereny narciarskie.
Teren działania
Grupa Beskidzka GOPR zabezpiecza teren Beskidu Śląskiego, Żywieckiego i Małego, a także zachodnią część Beskidu Makowskiego. Rejon ten podzielony jest na sześć obszarów podlegających właściwym sekcjom operacyjnym:
- Sekcja Bielsko–Biała – działa na terenie Beskidu Śląskiego i Beskidu Małego;
- Sekcja Babia Góra (do 2001 roku funkcjonująca pod nazwą Sekcji Suskiej) – na terenie Babiogórskiego Parku Narodowego i Pasma Jałowieckiego;
- Sekcja Cieszyn – na terenie Beskidu Śląskiego;
- Sekcja Wadowice – na terenie Beskidu Małego;
- Sekcja Żywiec – na terenie Beskidu Żywieckiego;
- Sekcja Szczyrk – na terenie Beskidu Śląskiego.
Sekcja
Kalendarium
Historia Grupy Beskidzkiej
lata 20. i 30. XX w – rozpoczyna się działalność ratownicza na terenie Beskidu Śląskiego i Żywieckiego, w ramach funkcjonowania Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT) i Beskidenverein.
1930 r. – powstało Krakowskie Towarzystwo Krzewienia Narciarstwa, które wraz z Polskim Związkiem Narciarskim (PZN) zaczęło tworzyć na terenie polskich gór sieć stacji ratowniczych, wyposażonych w odpowiedni sprzęt ratowniczy i medykamenty.
1933 i 1934 r. – pierwsze stacje w Beskidach powstały na Hali Miziowej pod Pilskiem i na Markowych Szczawinach pod Babią Górą.
1937 r. – w lutym utworzono Związek Babiogórskiego Pogotowia Ratunkowego przy Komisji Klimatycznej w Zawoi, który do II wojny światowej był głównym organizatorem ratownictwa w masywie Babiej Góry.
1939 – 1945 r. – II wojna światowa zniszczyła cały dorobek ratownictwa beskidzkiego.
1947 – 1952 r. – Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (TOPR) organizuje kursy ratownictwa górskiego w Beskidach.
1952 r. – 25 listopada powstało Beskidzkie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (BOPR). Ostatecznie, pod koniec 1952 roku, na Walnym Zjeździe Delegatów TOPR oraz przedstawicieli powstałych wcześniej organizacji regionalnych pogotowia górskiego w Polsce, utworzono jednolitą organizację – Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (GOPR). W Beskidach powstała wówczas Grupa Beskidzka GOPR, która działa do dnia dzisiejszego, jako jedna z siedmiu grup regionalnych GOPR.
